W ciągu ostatnich lat można zaobserwować ponowną fascynację naturą – również w medycynie. Tendencja ta przybiera różnorodne postacie, a jedną z nich pozostaje ziołolecznictwo. Rośliny lecznicze są znane ludzkości od tysiącleci. Argumentem, by je stosować pozostaje nie tylko skuteczność specyfików na bazie ziół, lecz również niewielkie ryzyko skutków ubocznych. Co warto wiedzieć na temat fitoterapii? Zapraszamy do lektury.

Medycyna ziołowa ma swoje korzenie w czasach starożytnych – obecnie dominuje w niektórych regionach Azji czy Afryki, ale także w Europie coraz częściej sięgamy po suplementy i leki na bazie naturalnych składników. Nic dziwnego – fitoterapia nie stanowi jedynie dziedziny kojarzonej z medycyną alternatywną. Może być z powodzeniem stosowana także jako uzupełnienie terapii specjalistycznymi farmaceutykami. Wśród specyfików szczególnie chętnie stosowanych znajdują się mieszanki ziołowe. Jedną z nich pozostaje Iberogast.pl .

Rośliny lecznicze będące składnikami tej mieszanki posiadają wyjątkowe właściwości. Dzięki regularnemu stosowaniu naparu można nie tylko wzmocnić swój organizm czy pozbyć się określonych dolegliwości (np. na tle trawiennym), ale też kompleksowo zadbać o urodę.

Uniwersalne roślinne lekarstwa?

Ubiorek gorzki to składnik obfitujący m.in. we flawanoidy oraz glukozynolany. Ma właściwości antyoksydacyjne, a także przeciwzapalne. Jego podstawową funkcją pozostaje jednak korzystne oddziaływanie na układ trawienny. Mięśnie przewodu pokarmowego pod jego wpływem są stymulowane do intensywniejszej pracy, w efekcie czego eliminowane są wszelkie skurcze czy wzdęcia. Ubiorek gorzki to roślina pochodzenia śródziemnomorskiego, niemniej jednak może być uprawiana także w innych regionach Europy. Ciekawostkę stanowi fakt, iż udokumentowano skuteczność preparatów zawierających to zioło w terapii zespołu jelita drażliwego.

Kolejnym składnikiem mieszanki jest korzeń arcydzięgla. To roślina ciesząca się w dziedzinie ziołolecznictwa sporą popularnością w fitoterapii. Flawonoidy, kumaryny, taniny oraz olejki eteryczne i antyoksydanty sprawiają, że arcydzięgiel sprawdza się: jako lek wspomagający trawienie, w terapii wrzodów, przy łagodzeniu skurczy, jako środek przeciwbólowy, ale też w celach uspokajających, w nerwicy, czy zewnętrznie – jako środek na trądzik czy łuszczycę. Preparatów z korzeniem arcydzięgla nie powinny stosować osoby z alergią na światło, z zapaleniem wyrostka oraz zapaleniem kłębuszków nerwowych. Nawet u zdrowych osób przedawkowanie może grozić wymiotami, bólami głowy czy świądem skóry – dlatego właśnie najlepiej zdać się w tej kwestii na specjalistów i sięgać po gotowe mieszanki, gdzie składniki występują w optymalnych proporcjach.

Owoce ostropestu plamistego wyglądają niezwykle efektownie. Ich wieloaspektowe możliwości lecznicze doceniano już od starożytności. Niewiele jest roślin leczniczych o tak silnych właściwościach detoksykacyjnych. Wszystko dzięki wysokiej zawartości flawanoidów, flawonolignanów, neolignanów.

Ostropest stosuje się przy uszkodzeniach wątroby, jej stłuszczeniu oraz w zaburzeniach pracy woreczka żółciowego. Pomaga usprawniać trawienie, a także działa przeciwbólowo w skurczach żołądka czy jelit. Ostropest posiada zastosowanie w kosmetyce – olejki z tej rośliny służą do pielęgnacji skóry głowy oraz do regeneracji cery przesuszonej. Co ciekawe, dawniej ostropest wykorzystywano również w kulinariach (głównie jego świeże liście). Obecnie na rynku można znaleźć ostropest sproszkowany, którym można przyprawiać dowolne dania. Nie należy używać owoców tej rośliny leczniczej w okresie ciąży i laktacji, a także przy niedrożności dróg żółciowych.

Z kuchni do apteczki

Mając na myśli rośliny lecznicze często pierwszym, co przychodzi nam na myśl jest mięta pieprzowa. Liście mięty pieprzowej mają zastosowanie przede wszystkim w dolegliwościach natury trawiennej. Przy pomocy naparów czy alkoholatur można pobudzić wytwarzanie żółci, a także usprawnić pracę jelit. Liście mają unikalny skład – oprócz olejków eterycznych występuje w mięcie m.in. kwas askorbinowy, karoten, rutyna, betaina oraz kwasy oleanowy i ursulowy. Wspomniane olejki mają zastosowanie także jako element leków stosowanych zewnętrznie – np. do inhalacji przy nieżycie nosa, gardła czy oskrzeli, a także do odkażania ran. Preparatów na bazie olejku miętowego nie powinny używać kobiety w ciąży, osoby starsze oraz małe dzieci.

Niemal w każdej kuchni można znaleźć herbatki z rumianku czy melisy. Tych roślin leczniczych nie może brakować również w składzie suplementów mających zagwarantować prawidłowe funkcjonowanie organizmu każdego dnia. Kwiat rumianku jest zielem o pochodzeniu śródziemnomorskim, które doskonale zaadaptowało się w polskich warunkach klimatycznych. Aktywnymi składnikami są: garbniki, kumaryny, fitosterole, flawonoidy, sole mineralne a także związki o właściwościach antyalergicznych oraz witamina C. Rumianek ma właściwości antybakteryjne, przeciwzapalne, rozkurczające mięśnie gładkie (zwłaszcza w okolicach układu trawiennego), a także uspokajające. Preparaty z rumianku mogą być wykorzystywane zarówno zewnętrznie (np. w formie kąpieli bądź inhalacji przy problemach z układem oddechowym), jak i wewnętrznie. Natomiast liście melisy lekarskiej stanowią naturalny środek uspokajający. Ich ekstrakt obfituje w taniny oraz olejki eteryczne, a także kwasy triterpenowe, flawonoidy czy amaroidy. Dzięki temu składnik ten ma również zastosowanie w łagodzeniu skurczów jelit, żołądka, a także jako lek na wzdęcia oraz bóle menstruacyjne.

Owoce kminku są wykorzystywane na co dzień w kulinariach. To sprawia, że ich właściwości zdrowotne często schodzą na drugi plan. Tymczasem od starożytności znane jest działanie łagodzące wzdęcia, ból brzucha, skurcze jelit i żołądka. Bogaty skład (kumaryny, flawanoidy, glikozydy, olejki eteryczne…) sprawia, że kminek kompleksowo wspomaga trawienie, wykazując również działanie antybakteryjne.

rosliny-lecznicze

Chwasty i byliny – jako rośliny lecznicze

Częstymi komponentami leczniczych preparatów ziołowych, z uwagi na swoje kompleksowe działanie pozostają glistnik jaskółcze ziele czy korzeń lukrecji. Glistnik to chwast o wyjątkowych właściwościach leczniczych. Ekstrakt z rośliny zawiera m.in. flawonoidy, alkaloidy i kwasy organiczne. W zależności od sposobu wykorzystania (czy to jako napar, okłady, czy też alkoholatura) może być pomocny w dolegliwościach takich jak: skurcze mięśni gładkich oraz problemy z pracą układu trawiennego, nadciśnienie, astma czy zapalenie oskrzeli, bezsenność, alergie kontaktowe. Przeciwzapalne i rozkurczowe działanie sprawiają, że glistnik jaskółcze ziele może być stosowany profilaktycznie dla ochrony wątroby oraz jako lek towarzyszący terapii antynowotworowej. Każdorazowo kluczowa jest jednak dawka – zbyt długie i intensywne użytkowanie może prowadzić do zaburzeń w pracy układu pokarmowego. Przeciwwskazaniem do stosowania glistnika pozostają schorzenia wątroby, wrzody dwunastnicy i żołądka, jaskra oraz ciąża.

Korzeń lukrecji to bylina „wielofunkcyjna”. Znajduje zastosowanie zarówno w przemyśle spożywczym (np. przy produkcji słodyczy), kosmetycznym, jak i jako roślina lecznicza. Posiada działanie przeciwzapalne oraz osłaniające przewód pokarmowy – w szczególności błonę śluzową żołądka. Korzeń lukrecji może być z powodzeniem stosowany jako składnik mieszanek wykrztuśnych, leczących astmę, ale też jako podstawa preparatów przeczyszczających i moczopędnych tudzież łagodzących wzdęcia.

Warto sięgać po rośliny lecznicze, najlepszym wyborem pozostają jednak ich skondensowane mieszanki. Są łatwo dostępne w większości sklepów zielarskich, a także w aptekach. W większości przypadków konsultacje ze specjalistą nie są konieczne, bowiem skutki uboczne zdarzają się niezwykle rzadko, o ile nie należymy do grupy osób objętych przeciwwskazaniami do stosowania.

Zostaw odpowiedź

Twój e-mail nie zostanie opublikowany